Maar voor sommige mensen, zeg maar de meeste, is een partner echt wel noodzakelijk om gelukkig te zijn, niet?
Wat ik trouwens mega irritant vind is, dat men zo vaak heeft over het verdriet, de pijn die mensen hebben als een bestaande relatie verbroken is (is dinsdag nog een reportage in Koppen over geweest), maar vrijwel nooit over mensen die ongelukkig zijn omdat ze een partner willen maar geen hebben. Is dat dan (veel) minder erg of zo?!
