by Webdeveloper on Fri 23 May, 2003 19:21
Hallo,
De dag begon goed vandaag, maar eindigde in een regelrechte ramp.
Eerst het goede nieuws:
Toen ik vandaag op school kwam vroeg iedereen hoe het gegaan was. (ons fietstochtje)
Iedereen nam me het goed op, en niemand van onze klas lachte ermee.
Gisterenavond heb ik haar e-mailadres, en dat van haar vriendin gevraagd.
Ik heb het haar niet persoonlijk gevraagd, maar via een vriend uit onze klas, die iemand kende die dan weer iemand kende die haar e-mailadres had.
Ik heb haar en haar vriendin toegevoegd op msn.
Nu het slechte nieuws:
Vandaag kreeg ik de kans niet om hallo tegen haar te zeggen want ze was altijd maar druk babbelend met haar vriendinnen, en ik heb vandaag niet dichter bij haar gestaan dan 5m afstand. (omdat ze constant bij haar vriendinnen liep te babbelen)
Ik kon er gewoon niet gaan bijstaan, want er was niemand in die groep die ik kende, (behalve zij en haar vriendin natuurlijk, maar die kennen mij nog niet)
Als ik bij haar was komen staan, dan zou het hele 3de jaar onmiddelijk geweten hebben, dat ik met haar wou beginnen, en dat mag natuurlijk niet.
Er was dus echt geen moment om met haar te babbelen.
Ik heb ook geen eindje met haar meegefietst.
Nu komt het allerslechtste:
Toen ik gisteren aan de fietsenrekken stond, klaar om te vertrekken met haar, stonden een heleboel vrienden uit de klas te kijken vanop een afstandje.
Ook enkele mensen van het 4de jaar stonden daar, omdat die via bepaalde personen uit onze klas, ook wisten dat ik met haar wil beginnen.
Bij die mensen van het 4de jaar stond één grote vijand.
Die vijand is de enige persoon op school, die me OVERAL en tegen IEDEREEN probeert belachelijk te maken.
Hij weet dus nu ook dat ik met dat meisje wil beginnen.
Dit is verschrikkelijk erg, want die persoon is in staat om mij mee te sleuren naar haar, en mij daar belachelijk te maken.
Op die manier probeert hij andere mensen aan het lachen te brengen.
Hij kan er dus makkelijk voor zorgen dat hij "mijn" meisje aan het lachen brengt, en daarbij mij verschrikkelijk belachelijk maakt, zodat ik geen enkele kans meer maak.
Hij lacht met iedereen, en zorgt ervoor dat alles mislukt.
Hij verknalt gewoon alles voor mij.
Ermee praten is onmogelijk, want als ik zeg dat hij dat niet moet doen, dan doet hij het zeker.
Vandaag stond hij al op de speelplaats door de micro te roepen: "Hallo Bart, hoe ist met 't lief?". Dit is voor hem nog maar een begin van het spel.
Hij is tot véél meer in staat.
Erger nog. De vriendin van "mijn" meisje woont in de buurt van dienen vijand.
Daarom rijden ze elke avond na school, samen naar huis.
Hij kan dus héél makkelijk alles verknallen voor mij door te vertellen tegen die vriendin dat ik met haar vriendin wil beginnen.
En als "mijn" meisje dat nu al zou weten, dan zie ik geen kans meer om haar nog te krijgen.
Dienen vijand is vandaag ook naar me toe gekomen en heeft gezegd dat hij niets tegen "mijn" meisje gezegd heeft, maar dat ze het wel al weet.
Hij wist in elk geval al alles over onze fietstocht van gisteren.
Ik weet niet of ik hem kan geloven. Volgens mij kan ze nog niet weten dat ik met haar wil beginnen.
Dat is volgens mij onmogelijk. Ik ben gewoon met haar een eindje meegereden.
Daaruit kan ze toch niet weten dat ik met haar wil beginnen????
Als ze het al weet, dan kan dat enkel zijn omdat hij of iemand anders al iets tegen haar gezegd heeft.
Hopelijk weet ze het nog niet, want dan is het helemaal verknalt. Of niet?
Ik ben ondertussen de moed wel een beetje verloren.
Ik hoop dat alles nog in orde komt, maar begin toch onzeker te worden.
wie weet, wil ze mij wel?
liefde is er niet onmiddelijk las ik in de topic van 'joost', dat moet nog groeien.
Maar hoe kan het groeien als iemand anders het al onmiddelijk verknalt???
Help, want ik zit diep in de put..
Wat moet ik doen?
ik denk erover om iedereen te vertellen dat het toch maar niets wordt, en dat het helemaal verknald is. Dat ik ermee ophoud.
Maar dat doe ik dan in werkelijkheid niet. Iedereen denkt dus dat ik het voor bekeken houd, en dus kan ik rustig mijn gang gaan, zonder dat ik gestoord wordt door anderen.
Vandaag heb ik al een beetje gedaan alsof ik het niet meer zag zitten.
Dat ik er beter mee ophield.
Onmiddelijk kwamen er reacties van: "niet opgeven!" "bekijk het positief"
Er was zelfs iemand die beloofd heeft eens met dienen vijand te gaan praten, en hem ging zeggen dat hij er zich moest buiten houden.
Wat denken jullie?