Maandag wast dan zover, hij kwam, maar geen kus, geen knuffel, NIETS! Hij voelde niets meer voor mij (nadien zei hij wel dat hij dat niet meende, maar kom) en had wa problemen die hij alleen wou oplossen. Ik was geshoqueerd (nu nog). Kben die week al wenend en doodziek doorgekomen, hoe I don't know! We hebben nog wel de eerste 2 weken gepraat en geëmaild, maar twas steeds ik die eerst contact zocht, alhoewel hij mij ZEKER nog wil zien. Een kleine week geleden heb ik m'n (tot nog toe) laatste email gezonden met hoe ik me voelde (SLECHT dus) en met nog e deel vragen, oa dat ik hier graag reactie zou op krijgen. Hij zond al 2 emails om te zeggen dat hij wel es e mail zal zenden, maar nu geen zin en inspiratie heeft en niet rap rap wil reageren, maar de juiste info zenden enzovoort.... Ik heb de indruk dat hij me aan het lijntje houdt! Wat denken julllie? En wie heeft dit al es meegemaakt, ik bedoel, meer dan 3 jaar samen en hoe heb je je recht gehouden, want ik heb in niets meer zin, mijn schoolwerk lijdt eronder (terwijl ik vroeger e goede studente was, da nu niet voor te dikkenekken of zo, maar ik wil der wel aan beginnen, maar het lukt me niet me te concentreren), als ik alleen ben, begin ik voor niets te huilen enz.... Ik voel me super alleen op deze hele aardkloot! aja, en nog iets: iedereen vindt dat ik hem al moet vergeten zijn of als ik er al iets over zeg, hebben ze geen zin meer over te praten. Hopelijk zijn er hier mensen die me wel begrijpen. Merci van nu al, wolleke
