Daar stond ze dan
Ogen waren zo blauw
als de zee
Ik droomde ervan
Daar liep ze dan
Haar glimlach deed
elk hart verwarmen
Ik weet zeker dat niemand anders dat kan
Daar zat ze dan.
Met een blik vol
van pure wijsheid
ik was toen een verlegen jongeman
Daar lag ze dan
Met haar ogen dicht
in een mooie rode kist
Zouden jullie misschien jullie mening over dit gedicht willen zeggen?
