Ode aan *hey*
Een tijgersprong
naar je bed
door enge slangen
en al rollend door je kamer
op je stoel van hier naar daar
met hamstertjes die scarav troosten
want hij deed weer naar
1 juli 2002
voor het eerst op s be
in aalst gezeten
kon na tandarts alleen nog pap eten
fietsend door het hondeweer
terug in je stoel
en wederleer
met witte martini
op naar 2de kan farmacie
altijd verder zonder stop
nu zomaar tot mod geschopt
blozend sneller en steeds
vaker want deze ode
schrijft naar waarheid
en in de boeken
zit het later
dat daden loont
van zeggen dat
(biologisch gezien)
ook in je navel
een lief koolwitje
woont misschien
haar best
heeft ze hiervoor gedaan
daarom deze ode aan
*hey*
