by Charly_lawson on Sun 07 Mar, 2004 19:06
Qua persoonlijke interpretatie is dit denk ik het mooiste gedicht dat ik al van je gelezen heb.
Het heeft een enorm hoog on the road gehalte (niet ouder willen worden/kriebels die je met één gedachte zo terug krijgt,..)
De grove verandering van 1e naar 2e lijn brengt al lezende ook een zekere tristesse mee, het beeld van illusie wordt aangescherpt en hoe mooier het taalgebruik wordt hoe vager het gedicht ook.
Met de verwisselbaarheid van muziek en gevoelens en een brandende zomer in armen toon je eigenlijk dat je met een ontzettend eigen touch zaken kunt vertalen tot het helemaal van jou is, dope.
Opvallend is btw dat in sommige van je schrijfsels die je post altijd een venustrick zit die de zinnen ervoor naar nieuwe hoogten brengt, ik herinner me onafscheid/nieuwe lijn/baar in "Eenvoud" en in je topic "kleinigheid" ook zo'n kleine dingen, hier gaat het uiteraard over je cadans, vette boombap venus.
Remember, remember the cocks of november